Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Księga kondolencyjna poświęcona pamięci Pana Profesora Janusza Barty

 

prof. dr hab. Janusz Barta (1947-2021)

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

 

 

 

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

 

Osoby zainteresowanie opublikowaniem kondolencji lub wspomnienia o Profesorze Januszu Barcie uprzejmie prosimy o przesłanie wiadomości.

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Prof. dr hab. Janusz Barta (1947-2021)

Z ogromnym żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci naszego Pana Profesora Janusza Barty, wybitnego specjalisty z zakresu prawa własności intelektualnej, Człowieka o ogromnej wiedzy, który był dla nas wielkim autorytetem.

Prof. dr hab. Janusz Barta od 1972 r. pracował w Instytucie Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej, a w latach 1991–2012 wspólnie z prof. dr hab. Ryszardem Markiewiczem, kierował Instytutem, który został później przekształcony w Katedrę Prawa Własności Intelektualnej Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.  

Pan Profesor Janusz Barta przygotował pracę doktorską pt. „Dzieło muzyczne i jego twórca w świetle przepisów prawa autorskiego”, a pracę habilitacyjną pt. „Artystyczna twórczość pracownicza a prawo autorskie”. Od lat 90-tych XX w. pracował wspólnie z prof. dr. hab. Ryszardem Markiewiczem, tworząc legendarny (nie tylko w Polsce, ale i na świecie) duet, który kształtował współczesne polskie prawo autorskie. Do najważniejszych wspólnych publikacji Panów Profesorów należą: Główne problemy prawa komputerowego, Internet i prawo, Telewizja interaktywna a prawo autorskie, Oprogramowanie open source w świetle prawa autorskiego, oraz wielokrotnie wznawiane i aktualizowane Prawo autorskie.  

Pan Profesor był członkiem Komisji Prawa Autorskiego, Komisji Prawniczej Polskiej Akademii Umiejętności; otrzymał wiele odznaczeń: m.in. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Laur Jagielloński.

Pan Profesor Janusz Barta był redaktorem tomu 13. Systemu Prawa Prywatnego pt. „Prawo autorskie”, współredaktorem komentarza do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz współautorem komentarza do ustawy o ochronie baz danych. W latach  1990  - 2006 r. pozostawał redaktorem naczelnym serii: „Zeszyty Naukowe UJ. Prace z Prawa Własności Intelektualnej”, był także członkiem redakcji czasopism prawniczych (w tym „Kwartalnika Prawa Prywatnego”).   

Pan Profesor Janusz Barta rozległe fascynacje naukowe łączył z innymi pasjami. Przede wszystkim z zamiłowaniem do muzyki, której oddawał się nie tylko jako słuchacz, ale też jako wykonawca.  Będąc absolwentem Liceum Muzycznego przy ul. Basztowej w Krakowie, grał biegle na skrzypcach, śpiewał też w chórze. Był wiernym kibicem drużyny piłkarskiej Cracovii.

 Przez cały okres działalności akademickiej i naukowej Pan Profesor Janusz Barta dawał przykład wspaniałej naukowej współpracy, przyjacielskiego współmyślenia z zachowaniem należnego szacunku dla odmiennych poglądów. Hojnie dzielił się swoją wiedzą i otaczał opieką liczne grono wychowanków.  

Śmierć Pana Profesora stanowi niepowetowaną stratę dla nauki polskiej. Krakowska szkoła prawa autorskiego utraciła swojego wybitnego przedstawiciela i mentora.   

Drogi Panie Profesorze! Będzie nam bardzo brakowało Pana łagodnego i mądrego spojrzenia, ciepła i serdeczności, troski o nas, o nasze życie zawodowe i prywatne…

Zawsze pozostanie Pan Profesor w naszych sercach i naszej pamięci!

 

Żonie Ninie, synom Pawłowi i Michałowi oraz całej rodzinie

składamy wyrazy najgłębszego współczucia.

W tych trudnych chwilach jesteśmy z Wami myślami i modlitwą.


Przyjaciele, współpracownicy, uczniowie

z Katedry Prawa Własności Intelektualnej

Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego

Widok zawartości stron Widok zawartości stron


Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci  

Prof. dra hab. Janusza Barty

długoletniego pracownika naukowego Uniwersytetu Jagiellońskiego

żegnamy wychowawcę wielu pokoleń prawników,

wybitnego znawcę prawa autorskiego, prawa mediów,

ochrony dóbr osobistych i danych osobowych,

a przede wszystkim dobrego Człowieka i Przyjaciela

Rodzinie zmarłego

składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Pracownicy Katedry Prawa Unii Europejskiej

Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie


Z głębokim smutkiem przyjęliśmy informację o śmierci prof. dr hab. Janusza Barty, wybitnego prawnika, nieocenionego specjalisty z zakresu prawa własności intelektualnej, człowieka obdarzonego ogromną mądrością, inteligencją i pogodą ducha, a prywatnie Taty naszego Kolegi.

Michałowi oraz Jego Rodzinie składamy wyrazy współczucia.

Przyjaciele oraz współpracownicy z Kancelarii Barta & Kaliński.


W dn. 5.03.2021 roku pożegnaliśmy prof. dr hab. Janusza Bartę, wybitnego przedstawiciela nauki prawa własności intelektualnej z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie- z którym PIKE wielokrotnie miała zaszczyt współpracować w pracach nad nowelizacją ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz w należytym ułożeniu realizacji z organizacjami zbiorowego zarządzania. W latach 1991-2012 prof. Janusz Barta wspólnie z prof. Ryszardem Markiewiczem kierował najpierw Instytutem a następnie Katedrą Prawa Własności Intelektualnej Wydziału Prawa i Administracji UJ. W dorobku naukowym prof. Janusz Barty można wyróżnić prace naukowe poświęcone telewizji, Internetowi, nowym mediom, a także fundamentalne „Prawo autorskie” oraz komentarz do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

„Dla naszego środowiska był przede wszystkim znakomitym ekspertem i autorem chętnym do współpracy zarówno w toczących się sporach o kształt polskiego prawa autorskiego, jak i autorytetem rozstrzygającym bieżące trudne dylematy prowadzonej przez nas działalności gospodarczej’’- powiedział prezes PIKE Jerzy Straszewski. Prof. Janusz Barta, cieszący się niepodważalnym autorytetem naukowym, znany był także jako meloman, skrzypek i chórzysta, a także zagorzały kibic Cracovii. Pozostawił po sobie grono studentów i wychowanków. Został pochowany 5.03.2021 roku na Cmentarzy Salwatorskim w Krakowie.

Polska Izba Komunikacji Elektronicznej


Szanowny Panie Profesorze,

prosimy o przyjęcie wyrazów współczucia z powodu śmierci śp. Pana Profesora Janusza Barty.
Z ogromnym smutkiem przyjęliśmy tę wiadomość.

Szczerze zatroskani również o Pana Profesora, życzmy Panu dużo sił w tych trudnych chwilach.

Przy tej smutnej okazji bardzo dziękujemy za wieloletnią bezcenną pomoc i współpracę.

Jesteśmy myślami z Bliskimi śp. Profesora Janusza Barty, z Panem Profesorem i całym Zespołem Katedry Prawa Własności Intelektualnej Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Przekazujemy kondolencje wszystkim Współpracownikom śp. Pana Profesora Janusza Barty.

Anna Zaremba-Michalska - Prezes Zarządu Wydawnictwa Literackiego
Dariusz Kurdziel – Członek Zarządu
Jolanta Korkuć – Redaktor naczelna
Waldemar Popek – Zastępca redaktora naczelnego
Beata Krupa
Anita Kasperek
Agata Wierzchowska-Żurek
Agata Chabior-Opidowicz


Z wielkim smutkiem I głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci prof. dr. hab. Janusza Barty, jednego z najbardziej zasłużonych i najstarszych pracowników byłego Międzyuczelnianego Instytutu Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej, powszechnie znanego i szanowanego prawnika i znawcy prawa autorskiego. Łączyły nas nie tylko lata wspólnej pracy, ale też nić prawdziwej sympatii.

Od dłuższego już czasu zły stan zdrowia zatrzymuje mnie w domu. Pragnę więc tą drogą pożegnać wieloletniego Współpracownika i miłego Kolegę, z którym razem od podstaw budowaliśmy Instytut.

Rodzinę i bliskich Profesora Janusza Barty proszę o przyjęcie wyrazów głębokiego współczucia z powodu tak wielkiej straty.

prof. dr hab. Janusz Szwaja


Trudno pogodzić się ze śmiercią Pana Profesora Janusza Barty. Był niezwykle życzliwym, mądrym i dobrym człowiekiem, udzielającym swego wsparcia wielu osobom. Kontakt z nim był nie tylko inspirujący naukowo ale również życiowo. Głęboko współczujemy Rodzinie Pana Profesora.

dr hab. Beata Giesen, prof. UŁ
dr Krzysztof Kurosz


Z żalem i smutkiem przyjęliśmy w Poznaniu informację o śmierci prof. Janusza Barty. Przez długie lata mogliśmy, dzięki  różnym formom współpracy naukowej z Katedrą Prawa Własności Intelektualnej UJ korzystać z Jego wiedzy i autorytetu, czy to w sposób sformalizowany, jak recenzje prac powstających w Katedrze Prawa Europejskiego WPiA w Poznaniu, czy też mniej sformalizowany, podczas tradycyjnych piątkowych zebrań naukowych w Krakowie. Osobiście wspominam Prof. Janusza Bartę jako życzliwego, tchnącego spokojem i szarmanckiego Profesora, przyjaźnie spoglądającego na stażystkę w Instytucie Prawa Własności Intelektualnej i na prelegentkę podczas pierwszych naukowych wystąpień. Autorytet Profesora pozostaje obecny w licznych publikacjach, dzięki którym możemy przekazywać kolejnym pokoleniem studentów wskazówki w trudnej sztuce zadawania pytań i poszukiwania naukowych odpowiedzi.

prof. UAM dr hab. Katarzyna Klafkowska-Waśniowska


Odszedł Pan Profesor Janusz Barta. Powiedzieć, że był wielkim autorytetem nauk prawnych, to w gruncie rzecz nic nie powiedzieć. Pamiętam onieśmielenie, kiedy dowiedziałem się, że został wyznaczony recenzentem mojej pracy doktorskiej. I radość z Jego udziału w moim przewodzie habilitacyjnym. Pamiętam otwartość, życzliwość, wielką skromność. Był dla mnie wzorem naukowca i człowieka. Prawdziwym mistrzem, choć nie dane mi było zostać Jego uczniem. Dziś żal, lecz jutro same dobre wspomnienia.

dr hab. Wojciech Machała


Miałem ten zaszczyt, że Pan Profesor Janusz Barta był recenzentem mojej pracy doktorskiej. Najlepszym recenzentem jakiego można sobie wyobrazić - tzn. wymagającym i krytycznym, ale bardzo sprawiedliwym. Zapamiętam obiad po obronie, czekając na mojego promotora Profesora Mariana Kępińskiego, mieliśmy okazję porozmawiać o wielu sprawach już niezwiązanych z prawem. To była jedna z tych rozmów, do których chętnie się wraca. Usłyszałem wtedy od Profesora kilka ważnych rad i kilka wspaniałych uniwersyteckich anegdot. Potem wiele razy widzieliśmy się w Krakowie i zawsze z zatroskaniem rozmawialiśmy o sytuacji drużyn piłkarskich, którym kibicowaliśmy. Profesor był wielkim naukowcem, ale przede wszystkim był dobrym człowiekiem. Takiego go zapamiętam.

prof. UAM dr hab. Rafał Sikorski


Jest mi bardzo trudno przyjąć wiadomość o śmierci prof. Janusza Barty, postaci bardzo szacownej a jednocześnie tak mi bliskiej. Odszedł wybitny uczony, a przy tym dobry, prawy człowiek, pełen spokoju, ciepła i poczucia humoru. Dla mnie i przedstawicieli mojego pokolenia przede wszystkim życzliwy kolega z pracy i mądry szef. Zachodziłam do niego chętnie w ciągu minionych lat po to, by porozmawiać o różnych sprawach - oczywiście głównie zawodowych, ale nie tylko. A Janusz, nie skąpiąc czasu, udzielał mi rady lub wsparcia, jeśli o nie prosiłam. Wyrażał swoje zdanie, które miało dla mnie walor werdyktu, wydanego przez przewodnika, doskonale zorientowanego w zawiłych ścieżkach prawa, a przy tym niekwestionowanego autorytetu moralnego.

Głęboko współczując Żonie i całej Rodzinie Profesora łączę się w bólu po Jego stracie w myślach i modlitwie.

dr hab. Anna Wojciechowska


Odszedł jeden z Największych. Niby wiadomo, ze śmierć wpisana jest w ludzkie życie, ale pozostaje olbrzymi żal. Cześć pamięci Pana Profesora!

dr Damian Flisak


„Można odejść na zawsze,
by stale być blisko”
(ks. Jan Twardowski)

Panie Profesorze, pozostanie Pan blisko w mojej pamięci, wspomnieniach, w setkach kart zapisanych dla nauki, dla nas, dla przyszłych pokoleń.

Dziękuję za okazywaną troskę, wyrozumiałość, rady związane z pracą. Był Pan dla mnie niedoścignionym wzorem Naukowca, wspaniałego Człowieka.

Najbliższym Pana Profesora składam najszczersze kondolencje oraz łączę się w bólu sercem i myślami.

dr Joanna Marcinkowska


Trudno oddzielić wspomnienia dotyczące prof. Janusza Barty od tych związanych z prof. Ryszardem Markiewiczem. To oczywiste. Ale dwa obrazy mam związane ściśle z osobą Zmarłego. Oba ważne dla mnie osobiście. Jeden to obrona pracy magisterskiej, na której (obok, także już śp., prof. Michała du Valla) byłem przez Niego przepytywany. To nie były łatwe pytania, ale też nie były zadawane po to, by kogoś pogrążyć, pokazać w łatwy sposób (nieopierzonemu jeszcze-nie-magistrowi) gdzie jego miejsce. Jako całość to jednak kwintesencja tego, czym był dla mnie Uniwersytet, gdzie egzamin nie był formalnością, ale jednocześnie był prowadzony w uczciwości i rzetelności akademickiej wobec studenta. Profesor Barta był dla mnie właśnie uosobieniem takiego podejścia i właściwej w tym wszystkim roli uczelni.

Drugi obraz jest o wiele lat późniejszy i ma inny charakter. To ostatnie lata, w których czasami udawało mi się przybyć na piątkowe zebrania naukowe w instytucie. Zebrania, na które przybywał także już schorowany prof. Barta, z widocznym objawami trudności i na pewno cierpień, jakie przechodził. A mimo tego przychodził. Był obecny. To też dla mnie ogromnie ważne świadectwo – przywiązania, obowiązku, szacunku dla uczelni, ludzi, pracy naukowej, dorobku, etc. Piękne świadectwo, dające wiele mądrych refleksji.

Dziękuję Panie Profesorze za te obrazy i za wszystkie rzeczy, których dzięki Panu mogłem się nauczyć.

Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie.

dr Grzegorz Pacek


Bardzo smutna wiadomość. To był nie tylko wykładowca prawa, ale i człowiek wielu talentów... Niech odpoczywa w pokoju.

dr Władysław Pęksa


Dotarła do mnie smutna wiadomość o śmierci prof. Janusza Barty. Profesorowi zawdzięczam pasję do prawa autorskiego, ale przede wszystkim zapamiętam go jako osobę niezwykle ciepłą, życzliwą i otwartą na współpracę. Chylę głowę z wielkim szacunkiem, ale i ogromnym żalem, że odszedł wspaniały, wielki, choć nad wyraz skromny Człowiek.

dr Anna Pluszyńska


To był prawdziwy zaszczyt dla mnie i wielkie szczęście, że mogłem poznać Pana Profesora. Dziękuję za życzliwość mi okazywaną, dobre słowo i wszystkie rozmowy – na temat życia, Cracovii i prawa własności intelektualnej. Najbardziej doceniałem właśnie te ostatnie, bo, chociaż nie jestem prawnikiem, Pan Profesor zawsze poważnie traktował moje uwagi.

Pan Profesor był bardzo dobrym człowiekiem, Jego odejście to wielka strata. Trudno się z tym pogodzić.

Michał Lipka


Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o odejściu Pana Profesora.

W pamięci zachowamy Jego obraz jako wybitnego przedstawiciela polskiej nauki, a przy tym osoby niezwykle ciepłej i przyjaznej studentom. Eksperta skorego do dzielenia się z nami swoją rozległą wiedzą, ale i osoby obdarzonej wyjątkowym poczuciem humoru. Człowieka wielkiego formatu, którego dorobek naukowy przyczynił się do wykształcenia kolejnych pokoleń prawników zajmujących się prawem własności intelektualnej.

Będziemy wspominać cotygodniowe, seminaryjne poranki spędzone w towarzystwie Pana Profesora i Pana Profesora Markiewicza w dawnej siedzibie Instytutu przy ul. Kanoniczej w Krakowie. Będziemy też zawsze pamiętać, że nasze spotkania mogły się odbywać tylko dlatego, że Profesorowie dali się namówić grupie zapalonych do prawa autorskiego studentów do poprowadzenia tego seminarium, przyjmując pod swoje skrzydła grupę 4-rocznych studentów, poświęcając im swój czas i dzieląc się swoją naukową pasją.

Rodzinie, Przyjaciołom i Współpracownikom Pana Profesora, składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Pan Profesor na zawsze będzie w naszej pamięci.

adw. Piotr Falarz
adw. Paweł Fedczyszyn
r. pr. Michał Kawa
adw., aplikant rzecznikowski Ewa Kindel-Kałużna
r. pr. Kamila Kosowska
dr hab. r. pr. Grzegorz Mania
r. pr. dr Zbigniew Pinkalski
r. pr. Tomasz Praschil
adw. Cezary Rogula
r. pr. Krzysztof Tusiński
r. pr. Magdalena Wątroba
r. pr. Marcin Wąsik


Poznałam profesora Janusza Bartę w 2000 roku, kiedy to zebrałam się na odwagę i zadzwoniłam do Instytutu Prawa Własności Intelektualnej UJ i poprosiłam o rozmowę z Profesorem. Złożyłam propozycje poprowadzenia szkolenia z zakresu prawa autorskiego wraz z profesorem Ryszardem Markiewiczem. Prowadzę firmę szkoleniową i dowiedziałam się, że panowie Profesorowie są najwybitniejszymi ekspertami i autorytetami z dziedziny Prawa autorskiego.

Pan Profesor Barta ku mojej radości zgodził się; i od tej pory przez 20 lat corocznie w Krakowie odbywają się konferencje pod hasłem NOWOCZESNE PRAWO Autorskie z udziałem Profesora Janusza Barty (do 2017 roku) i Profesora Ryszarda Markiewicza.

Czułam zawsze wyjątkowość profesora Barty, jego dobroć, delikatność, wysoką kulturę, refleksyjność, pamiętam jego życzliwe spojrzenie  i uśmiech, kiedy wpadałam do Instytutu będąc w Krakowie.

Pamiętam z jakim zapałem opowiadał mi o swoim kibicowaniu Cracovii.

Jestem dumna, że znałam Profesora i że czułam Jego sympatię.

Będę zawsze wspominać naszą blisko dwudziestoletnią współpracę... Jest to dla mnie wielka wartość.

Anna Hoffmann 


Drogi Panie Profesorze, pamiętam rok 1999 r. kiedy zaczynałem uczyć się prawa autorskiego. Studiowałem wtedy w Krakowie i dałem się ponieść Pana wykładom prowadzonym wraz z Panem Profesorem Ryszardem Markiewiczem na ul. Kanonicznej w Krakowie. Ja przybysz z dalekiego Trójmiasta, zobaczyłem piękny świat nauki prawa autorskiego i tak mi już zostało. Drogi Panie Profesorze serdecznie za to dziękuję. Pozostanie Pan w mojej pamięci na zawsze.

Janusz Piotr Kolczyński


Profesor Janusz Barta wtajemniczał środowisko architektów w skomplikowane arkana prawa autorskiego. Jak cenne były to szkolenia wiemy jako sędziowie Sądów Dyscyplinarnych Krajowego i Małopolskiego Okręgowego Izby Architektów RP, spotykając w naszej działalności problemy z tej dziedziny. To wspomnienie zawodowe.

Dziękujemy Profesorze za wiedzę, którą się z nami dzieliłeś.

Wspominamy też Janusza Profesora prywatnie. Był z żona Niną uczestnikiem wspólnych spotkań, sentymentalnych, niezapomnianych wędrówek kresowych. Szczególnym ich miejscem był Krzemieniec, gdzie, jak napisał Słowacki,

… stoi góra, Bony ochrzczona imieniem
Większa nad inne – miastu panująca cieniem;
Stary – posępny zamek, który czołem trzyma,
Różne przybiera kształty…

Takie chwile pragniemy przywołać obrazem

Janusz i Nina na Górze królowej Bony
zdjęci przez Zosię w 2003 roku.

Żonie Ninie i całej Rodzinie Profesora Janusza Barty składamy nasze kondolencje
i wyrazy współczucia

Zofia Brzykczyk-Lenartowicz i Krzysztof Lenartowicz


Bonjour Ryszard,

Ze smutkiem przeczytałam wiadomość o  śmierci Janusza, bardzo proszę o przekazanie jego zonie i dzieciom moich kondolencji. Składam również je Tobie i Wszystkim pracownikom Katedry Prawa Własności Intelektualnej. W tych trudnych i ciężkich czasach strata bliskiej i wartościowej osoby stanowi dodatkowy smutek.

Dalekie to czasy ale zawsze wspominam z przyjemnością mój krótki, acz ciekawy pobyt z Wami przy Kanonicznej, jak również moje rozmowy z Januszem.

Przyjmij proszę, drogi Ryszardzie, moje wyrazy współczucia.   

Geneviève Calmet-Mikosz